Επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί



ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ  Ή ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ
Απ’ ότι γνωρίζουμε υπάρχουν κάποια επαγγέλματα τα οποία δεν υπάρχουν στο σήμερα.. Είναι επαγγέλματα τα οποία υπήρχαν στις πόλεις και στα χωριά το ’50-‘70.. Αυτά τα επαγγέλματα είναι πολύ ιδιαίτερα και ξεχωριστά..  


Ο ΣΑΛΕΠΙΤΖΗΣ
Ο σαλεπιτζής πουλούσε το σαλέπι. Το σαλέπι είναι σκόνη από αποξηραμένους βολβούς. Η σκόνη βράζεται με ζάχαρη ή μέλι και αρωματίζεται με πιπερόριζα. Δυστυχώς αυτό το επάγγελμα είναι από αυτά που είναι «προς εξαφάνιση»..



Ο ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ
Ο παγοπώλης πουλούσε τον πάγο περιφερόμενος στις γειτονιές, γιατί εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ηλεκτρικά ψυγεία για τη συντήρηση των τροφίμων. Περιπλανιόταν με το ειδικά διαμορφωμένο φορτηγό ή τρίκυκλό του γεμάτο παγοκολόνες, τροφοδοτούσε όχι μόνο τα σπίτια αλλά και τα διάφορα μικρά μαγαζιά.



Ο ΓΑΛΑΤΑΣ
 Ο γαλατάς ήταν επάγγελμα πλανόδιου μικροπωλητή παλαιότερων εποχών, που διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, που σήμερα έχει εκλείψει σχεδόν τελείως από αρκετές χώρες της Ευρώπης. Ο γαλατάς αναλάμβανε τη διάθεση του γάλακτος και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων στα σπίτια. Το μεταφορικό του μέσο ήταν ένα υποζύγιο και αργότερα το ποδήλατο ή μηχανοκίνητο δίτροχο.


Ο ΜΥΛΩΝΑΣ
   Μυλωνάδες στους παλαιότερους χρόνους λεγόταν αυτοί που εκμεταλλεύονταν τους μύλους και άλεθαν τα σιτηρά για να παράγουν αλεύρι. Οι μυλωνάδες κατέβαιναν καθημερινά στην πόλη και έκαναν τις συναλλαγές τους. Γνώριζαν καλά όλους τους μεγαλομπακάληδες τους φουρνάρηδες και όλους τους εμπόρους, γιατί με την ευκαιρία της μεταφοράς τους στην πόλη έκαναν ανταλλαγές διάφορα προϊόντα.





Ο ΚΑΡΕΚΛΑΣ
Η καρεκλάδες ήταν οι άνθρωποι που έφτιαχναν και επισκεύαζαν καρέκλες. Με τη χρησιμοποίηση ξύλων από πλάτανο ή από άλλα δέντρα και με τη βοήθεια σχοινιών ή καλαμιών, ο καρεκλάς δημιουργούσε τις καρέκλες που ήταν τριών ειδών..




Ο ΛΟΥΣΤΡΟΣ
Λούστρος ονομάζεται επάγγελμα πλανόδιου που γυαλίζει παπούτσια περαστικών. Στη δουλειά του λούστρου χρησιμοποιείται κασελάκι που μέσα έχει τα βερνίκια και δύο βούρτσες για το γυάλισμα των παπουτσιών. Σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα παλαιότερα οι λούστροι ήταν παιδιά.




Ο ΝΕΡΟΥΛΑΣ
Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια, ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότησή τους με νερό. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία . Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και πουλούσε περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ.


Ο ΚΑΛΑΘΑΣ
Ο καλαθάς έβρισκε καλάμια από τις όχθες των ποταμών, ή των λιμνών, τα έκοβε, τα έπλενε, τα στέγνωνε στον ήλιο κι έπειτα τα έσχιζε σε λωρίδες που έπλεκε.


Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ
Ο παγωτατζής με το άσπρο καπελάκι και την άσπρη ποδιά του ήταν γραφικός, ευχάριστος, και ο πιο αγαπημένος πλανόδιος μικροπωλητής για τα παιδιά. Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι έκανε την εμφάνισή του στα συνηθισμένα στέκια, και διαλαλούσε το παγωτό του, στα δημοτικά σχολεία, στις εκκλησίες τις Κυριακές και τις γιορτές, στους γάμους και στα πανηγύρια, στις πλατείες, στα παζάρια, στις εκδρομές, στους ποδοσφαιρικούς αγώνες και όπου αλλού σύχναζε πολύς κόσμος.



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Write here, about you and your blog.
 
Copyright 2009 Φωναclass All rights reserved.
Free Blogger Templates by DeluxeTemplates.net
Wordpress Theme by EZwpthemes
Blogger Templates